20.10.2010

bu gün pek tatlı bir tarih.yazmadan olmaz.
pek sıkta olmaz sanıyorum ki..
20.10.2010
akşama da tatlı bi fotoğraf eklerim.

bakarsın hayat bayram falan olur.

Günü Gününe Yazmayınca.

Eylül yazılarının finali bu:

o güzel güne dair.İş için ben yine Ereğli yollarındaydım. Canım arkadaşımın yanında, mis gibi güzel kahvaltı sonrasında buz gibi limonata akabinde de Türk kahvesi köpüğündeydim..

Hiç bitmeyen konuşmalarımız, her yeni güne dair planlarımız dualarımız isteklerimiz hayallerimiz..

Yanında neşe dolduğum tüm ama tüm içimi döktüğüm kuzum, doğum günümde tüm gün calışmama içerleyip bir de güzel süpriz doğum günü organize edip beni hediyelere boğdu yine!

bana en buyuk hediyenin kendisi oldugunu bilmeden yine yaptiklariyla beni cok ama cok mutlu etti..

bense tekrar şükrettim onun gibi bir dostum,kardeşim,sırdaşım olduğuna..

olmazsan olmazdı.hiç olmazdı hemde..

kalp kalp.sana.

çok güzel günler önümüzde..önümüz kış olsa bile (:

hep yanındayım.hep yanyanayız.

fotoğraf

üstü yazılar onu özetler .bende.bence. (:

29/9/10

hamiş:ben aslında çok ama cok şanlı şımarık bi kızım.

peş peşe olan postlara baksana.

u have to read.

ekim bitecek ben daha eylül yazılarındayım, ama bunu atlayamazdım..calışırken bir msj (harıl harıl o sıra teftiş geleceği için toparlama) bana adresini ver bir paketimi bekletiyorum sana gelmesi lazım annem onu görürse beni öldürür, paşa paşa adres detaylarını verme ve zerre kadar şüphelenmeme (doğum günüme 2 gün kala) doğum günümde annemden gelen telefon denizden sana paket gelmiş -aa yok yok o benim değil.. ki belki o sırada hafif uyanır gibi olma.acaba mı ki diye?
sonra eve geliş ve güzel el yazısına :)satırlarına pıt pıt tuzlu su bırakma..

onca sene onca yıl onca yaşanmışlık ve yaşanmamıslik..

şimdi senin canin sıkkın ya,benim de bir yanım darda..geçecek.neler geçmedi ki bizden?ne kalıyor ki geride sağlam dostluğumuzdan başka..bir 'an' gelecek ve 'oh' diyeceksin ve oh diyeceğiz.çok güzel günler gelecek.B* yazmıştı diyeceksin...

burdayım ve seni çok seviyorum..

ceketlerimiz eteklerimiz büyükken..saçlarımız at kuyruğuken..'den beri...

to do list for tonight!

ananeme gidilecek

oda toplanılacak ya da yakılacak

fatmagül'ün suçu ne izlenecek

uyunacak

ingilizce bir kaç bir şeykaristirilacak

eksik yazılar yazılacak.not tutulacak

kafa toplanılacak

• 
  
  14.10.10'dan gelen edit.eksik yazılarımı yazamadım gerisin hallettim.AFFERİN BANA!

I wish.

10.10.10 cicegim'e

güzeller güzeli kuzum,

sen bir insanın ba$ına gelebilecek en güzel dost, en güzel kardes, en içten en mükemmel insansın..doğmuş olman gerçekten harika.doğupta hacettepeyi kazanıp aynı sınıflara düşmemiz daha da harika yoksa seni tanıyıp sana sahip olamazdım ve cidden pek kötü olurdu bu.düşünmesi bile korkunç...

yani hemen en zirlak anımda en kötü anımda en mutlu anımda en her halimde kimi arardim?kime giderdim?bak düşünmesi bile korkunç..

guzel sozlere devam..

iyi ki doğup güzelliklere bulanip bu hale gelip benim pek kiymetlim olmussun..

10.10.10 hayallerindeki gibi geçmesede bak görürsün 11.11.11 hayalinden bile güzel gececektir.zira yuregi gonlu bu kadar guzel tatli yumasik sen cok daha cok cok daha guzel gunleri görüceksin.en sevdiğinle birlikte.benle birlikte..

hep ama hep.

ne çok sevdiğimi yazmama gerek yoktur.

çat kapı orda oluşumdan her daim kapı arkasında bulunuşumdan anlaşılmıs olduğunu biliyorum.

pek kıymetlim.

nice yaş almalara..

love u

p.s. benim şapşallığımı affedicek kadar da kocaman yüreklisin..

let the game begin

yarın yine istanbul yollarına dökülüyorum..ve bu sefer NYCden tanıdık yüzleri planlı programlı bir şekilde göreceğim.Yeshmimi görecegim.önümüzdeki haftasonu için çocuk gelinliği bakacağız,saçlarımızı yaptıracağımız bir örneğe karar vereceğiz

sonra dün sabah katıldığım harika bir seminer vardı.

onun hakkında yazacağım.

sosyolog* Nurdoğan Arkış 'Anlamlı Bir Hayat' başlığında fikirlerini düşüncelerini paylaştı bizle.Ve ben kendime,şu sıra o kadar çok ihtiyacım olan notlar aldım ki.Aklın yolu zaten birdi..

Söylediklerini gerçekten içselleştirdim.

Hayatımızın sadece seçimlerden ibaret olduğunu ve hangi seiçimi yaparsak o yoldan ilerlememiz gerektiğini anlattı bize.

Yine bizlerin* manipülasyon dediği yönlendirmeye maruz kalmadan daha çok para daha iyi bir kariyer daha büyük bir ev daha dahalara aldırmadan yapmamız gerektiğini izah etti..nasıl bir seçim yaptığınız önemli, herkes için ortak ve kaçınılmaz olan 'o' sona yaklaşmadan önce diye devam etti.Nasıl anılmak istersiniz?Bahsiniz geçtiğinde..

Etiketlerden kurtulmak en önemlisi,etiketler satın alınabilir,sahip olunabilir önemli olan içsel değerlerinizin farkında olup bu yönde seçimlerinizin peşinizden gitmek..

ve üç maddede özetledi tüm söylediklerini,

seçim yapmak önemli, hayatı anlamlı kılmak için;

• uzak hedefler koyun



• 'mümkün' kelimesini daha sık 'münkün değil' tümcesini daha az kullanın



• içsel değerlerinizin farkına varın

ve yazdım :)

daha çanta toparlamaca var..gelince yazarım yine.ilham perim bu sıra güneyde.malum soğuklar bastırdı..

adios.

*kelemeğin de 2008 yılı sonu ünvani.

güzel bir günden.

ivme.

bak hayat,

güzel hayat.sıradan normal olsan azıcık benim için zor mu?dün bu saatlerde 3-5 saat sonrası mutluluğumu kestiremezken şimdi göğüs kafesimde oturan boğayı kaldıramıyorum.

ne kadar güzel fotograflarım.yazılarım.kelimelerim vardı.

daha 18eylül için ince uzun conki'nin beni kandırışı vardı.

çok değil ortalama bir seyir halinde ol.rica edeceğim sana..inan yoruluyorum..bakma boylu poslu oluşuma!

yok fotograf.resim.illüstrasyon.vs.

bir

18 eylul de boyle geldi,gecti...

yarin yine eregli!

(:

bir kelime.bir işlem

çok uzuun bir aradan sonra burdayım..dikkat okuyucu uzuuun bir yazı olacaktır..

(bu arada hiç bir yorum almamakla birlikte artık yalnızmışım hissine kapılıyorum.böhü.com)


neise.
üzerimden bir adet son an denetimi teftişi ve onun fazla fazlaa çok fazla mesaileri stresi geçti..alnımın akıyla çıktım.ama oldukça stresliydi.olay şu;
odanıza bir anda dalan 6-8 müfettiş ve sürekli bir şeyler sorup evrak istediklerini hayal edin,yanınıza gelip hadi şimdi şu raporu çekelim,sistemden buna bakalım derken neyse ki bitti!
bize dair sıkıntı yoktu.geçti gitti.
ben hala işimi sevmiyorum tabi o ayrı :)
.
sonra okullar açıldı malum.her yer liseli genç kaynıyor.eteklerden ve ceketlerden anlıyorum öğrenci olduklarını zira o kadar 'modifiye'ler ki..kızlara bakacak olursak, hepsinde hafiiiif olmak şartıyla makyaj, belli belirsiz göz kalemi allık ve mutlaka rimel..saçlar düzleştirilmiş salık ya da yarım toplu..farklı farklı kombinler etek üstü..
baylarımızın zaten kravatları bağlı bile değil, saçlar değişik değişik modellerde..
oturdun neden bunları inceledin B* diye sorucak olursanız, ben lisedeyken biz okurken saçımı yarım topladığım için peşimde makasla koşan bir hocam vardı toplanacak o saç ne öyle salkım saçak diye..Bende liseli genç kızım değil mi,öyle güzel hissediyorum ve toplamak istemiyordum..Şimdikilerle nasıl başa çıkıyorlar merak ediyorum..


farklı renk çorap diye okula girerken kenarda ayrılan neslin evlatlarıyız biz!
.
annnemle babam yine ege turunda..ne gezenti ailem var değil mi?
neyse.ben çalışmaya döneyim!
esenlikler.
iyi haftalar.vsler.

yours,

B

resimdeki de öylece bi kız işte.olmak istediğim belki de

başlık pazar günlerinin en sevdiğim programı.

matematik öğretmeni özel ders için gelmeden oturur o programdaki işlemleri çözer kelimeleri bulmaya çalışırdım.

picture.

aslında ne çok yazasım
ve bir o kadar çokta yazmayasım var..
bu işte o yüzden o arada kalmış yazıdır.
inanılmaz yoğun/yorgun stresli bir hafta geçirdim iş yerimde.
bitti sonunda o da.
şimdi şu yandaki yazıya bakıp bakıp kendimi inandırasım var.

VE haftanın güzel olayı; fotoğrafçılık seminerine başladım!

haftanın isteği, hiç isteyemiyeceğim kadar kot gömlek.belden oturan cinsten..

kaynak severek okudugum decaf'ten.

kendisi öyle okunası öyle naif öyle tatlı ki..blogundan belli.

çeyrek asırlık olurken..

kimileri bilir, günlüklerimde de bahsi geçer..90lı yılların başındayken hep 2000 yılında 14!yaşında olacağımı hesaplardım.Ve o yaş bana öyle uzak öyle inanılmaz,ulaşılmaz gelirdi ki..yok derdim 2000 yılını göremem gibi..Hem yıl da bir garip...2000...
biz alışmışız 90'lara..
ancak sonra.şu meşhur hayat meşgalesi dedikleriyle bakmışım ki 2000 olmuş ben 14 olmuşum..
yıl 2010 olmuş ben 24 olup..çeyrek asırlık olmuşum..
tuhaf hissediyorum böyle söyleyince.
...

güzel bir sonbahar günü çift sayıları seveceğimi sanki bile bile 18 eylülde gelmişim.bir akşam öncesinde dayımın eşi anneme vallahi yarın doğuma girersin sen demiş..annem beni kucağına ilk aldığı zaman gözlerim fıldır fıldır etrafa bakıyormuş..içerde sıkılmışım belli ki..
ilk çocukmuşum ve birazcık geç oluşumdan mütevellit çok istenmişim.
hatta Ananem beni türbelerden istemiş.arada beni öyle sever..'ben seni türbelerden istedim şeklinde
.
bebekken yanıma yaklaşan tüm erkekler ağlamama neden olmuş.Babam haricinde beni kucağına alıp ağlamadığım ilk er kişi eniştem olmuş.teyzem eniştem onların burçağı beni çok sevmiş.Burçağın oyuncağı olmuşum her daim beni görmek istemiş.
.
deniz-kum-güneş üçlemesiyle ilk tanışıklığım 10 aylıkken olmuş.Erdekte hasta hasta güneşlenmişim.ilk kelimem 11 aylıkken duyulmuş.yani konuşmaya başlamam biraz erken gerçekleşmiş.annem benim için günlükler tutup ses kayıtları ile bebekliğimi çocukluğumu çağın şartlarına göre ölümsüzleştirmiş.
.
çocukken daha burak gelmemişken hep annemi taklit edip,inanılmaz şeyler söyleyen kız evlat olmuşum.Fuarda gezerken gazinonun önünde durup 'azıcık şurda oynayım'(3-4yaş)deyip oynamışım korkulduğu üzre dansçı olmamışım.sonra annem hep bana çok uzun gelmiş.ne kadar uzun annem var diye içten içe gururlanmışım.bir ara şişkolaşmış ve insanlar bana B*cim ne güzel kardeşin olucak dediklerinde 'lütfen bu bahsi kapatalım'demişim (kelimesi kelimesine.yaş 3.5)
.
sonra burak gelmiş.ben 4 yaşımı biraz geçmişken.onun doğduğu günü dün gibi hatırlarmışım.babanemle apartman merdivenleri üstüme büyürken elektrikler yokmuş ve ben eve gitmeyi hiç istememişim.dışarda arkadaşlarımla oynayacağım ben diye tutturmuşum, daha sokağa hiç kendi başıma çıkmamışken..onu gördüğümde ilk aşkımı yaşayıp 'ama çok küçük bu,suratı da aynı kurabiyeye benziyor'demişim.Annemin lohusa yatağından çıkmamışım
.
Akabinde büyürken,hayatım sınav,okul,özel ders,dershane ve yine sınavlar sınavlar olmuş.Piyasada ne kadar sınav varsa girmiş kiminde asil başarılı kiminde yedek başarılı olmuşum.kafamı koyduğunu yapar olmuşum.inatçı yerine kafama yatan oluru olan olmuş.Sosyoloji okuyacağım ben deyip kafam sadece matematiğe bassa da sözel ağırlıklı eşit ağırlık bölümü seçmişim.Ankarada öğrenciliğimi geçirirken,sanrılara bulanmışım.Ankaranın güzelliğini kaçırmışım.üzülmüşüm buna çok sonradan vardır bir hayır demişim.bebeklikten,(yeşhmim)okullarımdan (ysf,dnz,merv,ilknur,rabia)gibi esaslı dostlar, bu günde yanımda olan insanlar edinmişim.onları çok sevmiş,beni sevmeleriyle mutlu olmuşum.
.
iş buldum diye sevinip akabinde bu iş bana göre değil bana müsade deyip dünyanın bir ucuna kalkıp amerikalara gitmişim.donusunde hayat bir de kariyerimde beni mutlu et.şu bana ızdırap veren işimden kurtulayım diye secret yapar olmuşum
.
bir çeyrek asıra da böyle adım atmışım...
.
yapımda ve yayında emeği geçen annemle babama teşekkürü borç bilir yanaklarindan operim!

p.s.

ilk önceden yazılmış tarihi saati ayarlanmış yazım.kendini imha etmese bari :))

biraz ye$il serisi Vol.2

sümela manastırı

BABAMIN EN EN EN MUHTEşEM KARESi....

Babacığımın ellerine sağlık..

Fotoğraf merakımı ondan almışım sanırım (:

..sümela manastırı..tık tık

ve huzur istiyorum.bir kuple.

gelecek için Destek!

desteklemek gerek..insanlık adına..

sağlıklı gelecek nesiller adına..

şimdi sıra SİZDE.<---tık tık

paylaşan.yol gösteren sevgili Tanya'ya.bir sürü teşekkür.

biraz ye$il serisi Vol.1

su.$IP.$IP

minicik gol.

duvardan cikan yesil&mesil

babamin tabiriyle 'yesilin inadi'

ingilizce klavyeden cikma bir not (ayni kaderi paylasiyoruz yani:) 'kesik cay alm'i'yoruz..

gunes isiklariyla sahane bir kare..kanimca.tebrik ettim babami :)

$enyuva koprusu yukardaki..1696 yilinda yapildigini biliyor muydunuz?Yarin nerde miyiz? trabzonun incisi 'sümela manastırı'

beni izlemeye devam edin =p

bu geniz annemle babamın 2. balayısı, detoksu, bir hava değişikliği programı oldu.

ancak yanlış anlaşılmasın bu onların 2. karadeniz turu.ilk maaileydi.ben de gördüm yani tüm burları..

bu sefer ki kadar detaylı olmasa da..

karadeniz oksijeni soluduk bol bol.öksürük tuttu en afillisinden..lütfen (:

haykırsam?

yazın usul usul çekildiği şu günlerde eylülün ortasında doğum günüme az kala yine işteyim, yine buhranlardayım.hayır çalışmayı istemediğim, çalışmaktan hoşlanmadığım anlaşılmasın ben öğrenciyken daha başlamıştım kendi harçlığımı çıkartmak için çalışmalara..ancak şimdi.burda..sabitlendim olmayacağı ve olmadığım konusunda.iş arama konusunda arıyorum.ama ele gelir doğru dürüst bir şey yok.iyi bir okuldan mezun oldum Türkiyede pek karşılığı olmayan sosyoloji bölümünden 1.5 yıllık iş tecrübem ve 5 aylık Amerika deneyimim var.Ama yurdumda iş bulmak kabus!
bilir ya insan yapabileceklerini, köreldiğini hisseder aynı o hislerdeyim ama daha fazla böyle devam edemeyeceğim.o açık ve net..
her sabah bu yere gelmek




Görücez şimdi kadına pozitif ayrımcılığı, görücez EVET'in faydaları...çok esip gürlediler görücez..merakla bekliyorum..bir umuttu yaşatan insanı ya!

siz bana bakmayın..
haftanıza iyi başlayın.

tatilden bir kare.çiçeklerin çantamın ve tokamın uyumuna tikkat ^_^

dipmiş notmuş: tüm önerilere ve yönlendirmelere de açığım iş konusunda..bilginize..

doğum günümde ne istiyorum?bilmem ne istiyorum (:

özetin özeti.

bayram da geldi gecti.referandum da.tatil de.yazicak cok sey eklenecek cok kare var.

hali olan bir B*?

henuz degil..

iyi haftalar.herkese.

denildigi gibi yarin degisik bir gun mu olucak acaba merak icersindeyim!

rusyadan gelen hediyem (:

gecen sefer ki kucuk atlinindi.cok icim gitmistiii..yukardaki benimmm

I (L) gift

mariposa.

ilk hatırladığım kelebeklerle ilgili anı teyzemlerin pek eski evinin hatta sitelerinin demek daha doğru olur ucu bucağı olmayan (o zamanlar bana göre) bahçelerinde peşine düşüpte evden ne kadar uzaklaştığımı fark edince korkmamdır.5 ya da 6 yaşındayım okula gitmiyorum ondan eminim.koşuyorum onla beraber,yakalıyorum en sonunda eve getiriyorum bir heves.Enişteeeeeee bak benim de bir kelebeğim oldu.Artık hep bizde kalır yemekte veririm ben ona diye hevesle anlatırken
eniştem -aa kızım olur mu hiç öyle.onun ömrü 3 gün,bırak uçsun gitsin yazık dedi.epeyce üzülmüştüm en çokta kalbimi kısacık ömrü kırmıştı. çok güzeldi daha çok yaşamalıydı..balkondan uğurladım minik beyaz kelebeği...
sonra lise yıllarımda ilk kundağımı buldum..onun da deseni kelebekliydi..yani demem odur ki bu takındı bende şu son üç beş yılın modasından değil, gerçekten çocukluktan kalmadır..

çevremdeki kim bir yerde kelebek görse istisnasıs akıllarına ben düşerim. aklınıza gelebilecek her türlü eşyamın bir adet kelebeklisi vardır.çanta,toka,parmak arası terlik,bozuk para kesesi,kalem, çamaşır ve aklıma gelmeyenler..bir de canım teyzecim var benim, o olmazsa annemin dediği gibi benim bir çeyizim olmayacak :))yukarda görülen dünyanın en tatlı havlusunu almış bana.pek sevindim dün akşam akşam..o beni çok sever ve sürekli hediyelere boğar zaten..biz iki başak birbirimize çok benzeriz..

ve geçtiğimiz günlerde bir MİNİK kelebek gökyüzüne doğru uçtu..Allah ailesine ve tüm yakınlarına sabır versin.ben kendimi bildim bileli konuşamam bu konu hakkında ve o evlere de gidemem (4 yaşındayken dedem vefat ettiğinde orda olduğumuz için ve hayatımın ilk travması olduğu içindir muhtemelen) sözler kifayetsizdir zaten.Sabır diliyorum..

Yarın Bayram çocuklar erken kalkalım(:

her gününüz bayram gibi geçsin..

eylül Nergisçesi.yoyo bahçesi (:

Amerikaya gideceğim gün.o gece yola çıkacağım check in falan derken sabaha karşı uçağıma bineceğim..
kapıda bir kargo..
bir açarım ki içinde bu güzellikler..beklediğim ama o an için değil..
nergisçemden güzel el işleri.

düşünülmüş usul usul yazılmış not.

öyle tuhaf oldum ki.

öyle mutlu oldum ki.

teşekkürü bambaşka bir kıtada yazdım ve burda paylaşamadım.ne zaman ne zaman diye sorarken.doğum gününde paylaşıp tekrar yazayım tekrar teşekkür ederim

YaŞ almasını tebrik edeyim istedim.

nergisçim

mutlu mutlu

bol ilhamlı bol sağlık ve sıhatli günlere tatlım..

yüreğine en güzel duyguların konması dileklerimle de pek tabi.

güzel başak nergisi.öperim çoklu (:

*nergisin güzel kolyesi bilezikleri.

geçen gün aldığım dünyanın en güzel defteri...

Bir Eylül Gününden kareler..

ben geçtiğimiz günün akşamında.bir telefon açtım.
senin tükkan nerdeydi yahuuu yarın müsait misin?ben geliyorum diyerek tarif aldım..kendisi de bende telefon görüşmem sonunda şaşkındık zira ben sürekli 'gelicem' diyordum kendisi de sürekli 'her zaman beklerim ne zaman istersen' diyordu..

muallaklık bir süreçti yani.

dedim artık en sonunda o gün bu gündür.tarifi aldığım kağıdı kaybetsem de yanlış caminin minarelerine baka baka en sonunda MİNİ STÜDYO'daydım.

bir de süpriz kapı KOMŞUSU vardı ki bol kahveli bol gülmeli bol dedikodulu ve bol pozlu bir gün oldu.yani pek bir doğaçlamaydı..ceydacım istesem görüşmeyi bu kadar güzel ayarlayamazdım.

çok memnun oldum çok (:

kendisine de söyledim arayı açmadan tekrar gelmeliyim zira çok iyi geliyorsun bana diye :)

öyküşümü göremedim ancak yolu öğrendim..

Ceydayı çok sevdim.

minnoşun stüdyosuna bayıldım...

ve taaa taaam işte kareler.

ve ben profesyonel çekimler öncesi makyajlar sonrası son hazırlıkları yaparken..

hiç işi bilenle bilmeyen bir olur mu :)

bu arada tuğçeeeee tokam sende kalmış galibaaa (:

toparlıyorum.bir post daha yazacağım zira..

her gününüz böyle geçsin.blog teşekkür ediyorum böyle güzelliklerin için sana da ayrıca..

yours B*